Mijn bril staat al heel wat jaren op mijn neus. Verbergt mijn rimpels boven mijn wenkbrauwen. Of de haren. Ik heb hem soms niet op, kan momenteel na de staaroperaties, en dan kijken “ze” met een schuin oog naar mij en zeggen dan “ik zie wat aan jou maar ik weet niet wat. Naar de kapper geweest? Of ben je afgevallen soms”? Ik laat ze dan altijd nog even nasudderen om dan het bevrijdende antwoord te geven. Nee, bril. Kan kort, is gelijk duidelijk. Oh ja, ik zie het, is meestal de reactie.

Ik hecht niet zo aan de brillenmode maar zo af en toe denk ik dat die ronde met rode pootjes bij de brillenwinkel beter is dan mijn huidige vierkante met zwarte pootjes. En dan blijkt uit de gratis oogmeeting dat die met rode pootjes mijn ogen nog beter corrigeert. Had ik toch gelijk.

Alleen, ik heb ook een zonnebril. Eigenlijk twee. Een voor altijd als de zon schijnt en een als de zon schijnt als ik op de motor zit. Zit verschil in, eigenlijk heel weinig maar net genoeg, maar wel lastig uit te leggen. Heeft te maken met strakke pootjes in de helm. Gelukkig hoeven die twee niet vervangen te worden, behalve als er “twee voor de prijs van een” aanbieding van toepassing is.

Twijfel. Als oud administrateur bewaar ik de meest noodzakelijke rekeningen ordentelijk in een ordner (google maar even wat dat is). Op onderwerp of sommige onderwerpen onder één tabblad. Onder een van de tabbladen zit het onderwerp: Bril. Uiteindelijk heel wat verzameld in de loop der jaren. Gelukkig kan ik toe met wat goedkope brilletjes voor mijn muziek, anders kwam dat er ook nog bij. Een exemplaar koester ik, die wordt niet vervangen, kost niets. De roze bril, scheelt enorm in het leven.